Light show - pokazy w świetle UV

hunows - as
                                                                                                          

             Medycyna dawna i współczesna

( Medycyna to sztuka naślado- wania leczniczych sił przyrody) Hipokrates Medycyna ludowa, przekazywana z pokolenia na pokolenie przez mieszkańców Ziemi, istnieje od niepamiętnych czasów, na wszyst- kich kontynentach. Jako trady- cja i zjawisko - to przede wszy- stkim ogromna część dziedzictwa kultury, sprawdzone fakty, prze- puszczone przez sito wieków. Jesteśmy świadkami wspaniałych osiągnięć medycyny i jednocześ- nie największej pogardy dla jej źródeł. Wszystko, co niezrozu- miałe i nie do końca wyjaśnione w przyrodzie, ogłaszane jest przez dyplomowanych medyków jako nienaukowe i bezużyteczne. ( Gdyby któregoś pięknego dnia przyroda zechciała odsłonić swo- je tajemnice i zobaczylibyśmy na własne oczy jakimi środkami dys- ponuje, to - Boże drogi - jakie pomyłki, jakie błędy odkrylibyś- my w naszej, godnej pożało- #a wania, nauce! Śmiem twierdzić, że w ani jednym ze swoich twier- dzeń nie miałaby racji. Zaiste, jedyne co wiem na pewno to to, że jestem największym nieukiem)

 Powiedzieć tak skromnie o swo- jej wiedzy mógł oczywiście tylko człowiek wielki; był nim francu- ski filozof i pisarz epoki Odrodzenia Michel Montaigne. Minęło wiele, stuleci, nauka poszła daleko do przodu, ale w pewnym sensie te setki lat ni- czego nie zmieniają, pozostajemy ciągle (listkami) na drzewie Przyrody... Ale ... oduczyliś- my się wsłuchiwania w nią, rozumienia jej i korzystania z jej skarbów. Współcześni le- karze, oderwani od przyrody, nie umieją odczytywać jej (tajemnych znaków) i poprzez doświadczenie sięgać do jej leczniczej siły, a często zupełnie nie wiedzą, czym zastąpić nagle brakujące w aptece lekarstwa, nie zapisują nam, swoim pacjentom, leczni- czych preparatów i zestawów po- chodzenia roślinnego i zwierzę- cego oraz innych podobnych środ- ków. Można żywić nadzieję, że ten skromny zbiór przepisów zebra- nych z różnych źródeł =rosyj- skich i innych= pomoże tym, któ- rzy przedkładają rośliny leczni- cze ponad preparaty chemiczne; tym, którzy zupełnie nie mogą z jakichś przyczyn ich zażywać; tym, dla których współczesne syntetyczne farmaceutyki są nie- dostępne z powodu ceny lub braku w sprzedaży; tym, którzy zbiera- ją zioła lub zaopatrują się w nie w aptece i w sklepach zie- larskich, ale nie posiadają li- teratury informującej o ich przygotowaniu i zastosowaniu. Należy uspokoić tych wszyst- kich, którzy skorzystają z tego poradnika. Przytoczone przepisy medycyny ludowej są sprawdzone i zaakceptowane przez specjali- stów o wysokich kwalifikacjach i w różnych okresach były publi- kowane. Jednak zaleca się #c zasięgnięcie porady lekarza wte- dy, gdy zażywacie Państwo już jakieś lekarstwo oraz w celu upewnienia się, że zaproponowany w tym zbiorze środek jest dla Państwa odpowiedni. Dla wygody korzystającego z poradnika przepisy zgrupowano nie według nazw roślin, a według chorób tych lub innych organów człowieka. Tam, gdzie przy liczbach nie podano oznaczeń, wartości wyrażone są w gramach. Rozdział I: Zbiory ziół Niektórzy zapewne zechcą sami przygotować zapasy niezbędnych roślin. Oczywiście nie należy przygotowywać roślin, jeśli nie wie się, jak one wyglądają. Trzeba zaopatrzyć się lub wypo- życzyć z biblioteki informatory, atlasy, ilustrowane encyklopedie roślin. Trzeba również wiedzieć jaką część rośliny i kiedy przy- gotowywać. Skorzystajmy z porad ludzi starszych, nauczycieli biologii, pracowników aptek, le- karzy i oczywiście tych przed- siębiorstw =spółdzielni ogrodni- czych=, które zajmują się zioła- mi. Postarajmy się wiosną, latem i jesienią zebrać te najbardziej rozpowszechnione i najniezbęd- niejsze rośliny. Oto niektóre ogólne zasady przeprowadzania zbiorów. Przy zbiorach roślin jedno- rocznych należy koniecznie zo- stawiać część z nich w nienaru- szonym stanie, aby mogły nasiać się na przyszły rok; przy zbio- rach roślin wieloletnich niezbę- dnym jest po zostawienie systemu korzeniowego, poszczególnych części roślin i niektórych ro- ślin w całości do wegetatywnego i nasiennego rozmnożenia.

























Skład chemiczny kawy

Kawa, podobnie do innych roślin, zawiera tysiące związków chemicznych o różnych właściwościach.

Mimo, że kawa jest jedną z najlepiej poznanych roślin, wiele tych związków jest nadal nieznanych i niewiele wiadomo o wpływie większości związków zawartych w nasionach i w zaparzonej kawie na organizm człowieka.

W ziarnach kawy zidentyfikowano wiele związków chemicznych. Związki te reagują ze sobą i wzajemnie na siebie oddziaływują na wszystkich etapach obróbki kawy, co powoduje, że końcowy produkt jest jeszcze bardziej zróżnicowany i złożony. Skład chemiczny Coffea arabica i Coffea canephora, czyli kawy Arabika i kawy Robusta, różni się pod względem jakościowym i ilościowym, co pokazuje poniższa tabela.

Główne związki chemiczne zielonej kawy (% suchej masy).

 

Związek chemiczny

Kawa Arabika

Kawa Robusta

Kofeina i śladowe ilości puryn

1,2

2,2

Trigonelina

1,0

0,7

Aminokwasy ogólnie

10,3

10,3

w tym wolne

0,5

0,8

Węglowodany

56,9

60,8

Kwasy alifatyczne

1,7

1,6

Tłuszcze

16,0

10,0

Glikozydy

0,2

Ślady

Składniki mineralne

4,2

4,4

Potas

1,7

1,8

Wszystkie związki chemiczne zawarte w ziarnach kawy modyfikują się podczas prażenia, a dużo z jest także ekstrahowane do naparu. Niektóre związki chemiczne ziaren kawowych mogą rozkładać się podczas prażenia, przekształcając się w inne, nowe związki obecne w naparze lub w formie lotnej.

Niektóre główne związki chemiczne zawarte w kawie są dokładniej opisane w innych sekcjach:

 


































CDN


NUDYN 679 10614 odwiedzającySIEMA
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=

UZDRAWJASIE